HANS ROSHEUVEL - AFSCHEID

Afscheid.

Hier lig ik dan te liggen.
Ik heb al een paar keer geprobeerd om, zelf en met behulp van anderen, overeind te komen, maar de achterhand functioneert niet meer.
De voorbenen proberen het, maar ook die hebben geen fut meer.
Hoi, daar heb je de "Oude Dibbes" ook al. Zo noemt hij mij de laatste tijd ook. Vandaar dus! Nu zijn alle drie mijn berijders bij mij.
De andere knaap, die mijn stal betreedt, ken ik ook al jaren. Moest via prikken voorkomen, dat ik allerlei enge ziektes opliep of kwam mij nakijken als ik mij niet goed voelde.
"Het is OP!" zegt hij. Weet ik best, zo voel ik me ook.
Zachte handen strelen mijn flanken en hoofd.
Er schijnt veel stof in de lucht te zijn want de ogen tranen. Merk er zelf niets van.
He, he! Spoedig geen Twiske meer, geen enge sloten en vaarten met op het oppervlak klappende, spetterende karpers en opvliegende zwanen. Geen fladderende, badderende eenden en andere drijfsijsies!
Wat heb ik een hekel gehad aan dat gebied!
Ik heb het ze laten merken ook! Hielp niets!
Er was maar 1 goed aspect aan het Twiske: DE UITGANG!!!!!!!!!!!
Geef mij de Veluwe, de Drunense Duinen en andere waterloze gebieden met zalige bossen en zand, any time!
Het strand kon mij ook gestolen worden, met die griezelige schuimkoppen, die dreigend op je afkomen.
I DID IT MY WAY: Alles in MIJN tempo! Geen gehaast, geen stress. Mijn motto: Kalm aan, dan breekt het lijntje niet!
Heel af en toe heb ik mij uitgesloofd en mijn berijder naar de M2 gereden, maar zij moest er wel voor werken en flink drijven!
Rustig aan, met den ouden dag in het achterhoofd!
Als je me vraagt, waar ik het meest van genoten heb, dan is het antwoord: De borstel, langs en rond mijn oren schurend, over mijn voorhoofd, vooral bij de frontlok en over mijn wangen. Daar liet ik graag mijn hoofd voor hangen. ZALIG!!!!!!
Ik hoor de Oude Dibbes zeggen:"Zo wil ik ook gaan. Als ik niet meer kan staan, dan wil ik een spuitje."
Het is aan het donkeren...........
Ik ben Jarich, geboren op 8 mei 1985.
Op de 21ste mei 1990 ging IK naar vader en dochter Rosheuvel. Mijn vorige "eigenaar" was een gevoelig type, gemakkelijk te manipuleren. Als vader en dochter bij mij waren deed ik heel enthousiast, geinteresseerd en als anderen kwamen was ik chagrijnig, onhebbelijk, downright onaangenaam. Zodoende dus! Mensen zijn zo doorzichtig, voorspelbaar en soms echt een beetje dom! IK koos hen en niet omgekeerd.
Op die dag werd vader Rosheuvel 56. Ik denk, dat hij zichzelf een leuk kadootje gunde.
Vandaag, dertien dagen na mijn 24ste, na precies 19 jaar, op de dag af, lief en leed met hen gedeeld te hebben, op zijn 75ste verjaardag, is het Hemelvaartsdag 2009.
Ik heb gevoel voor decorum en dramatiek.
Het is mooi geweest.
Het is goed geweest.
 

 

Terug naar blogs